ورونیکا تصمیم می گیرد بمیرد (پائولو کوئلیو)

قرصها رو خورد...بعد از چند دقیقه دیگه هیچی...

چشمهاشو که باز کرد، دستاش بسته بود وکلی سیم بهش وصل بود.فهمید تو یه بیمارستان روانی بستری شده...

ادوارد یه شیزوفرنیک بود که به جز ماری تاحالا باهیچ کس حرف نزده بود.یه شب که ورونیکا پیانو مینواخت از صدای آهنگ خوشش اومد و از ورونی خواست تا دوباره بنوازه.ادوارد پسری خوش صورت و دوست داشتنی بود. ورونی طیِ یه سری فکرهایی که درگیرشون شده بود باخودش به این حاصل رسید که خودشو تسلیم ادوارد کنه و لذتِ با مرد بودن رو بی حد و مرز تجربه کنه...چون چیزی برای از دست دادن نداشت و تنها چهار یا پنج روز دیگه زنده می موند...

درسی که من از این رمان گرفتم این بود که هر روز رو یک معجزه بدونم ازش استفاده کنم!

برخي از جملات كتاب:

-میخواهم همچنان دیوانه بمانم و به دیوانگی ادامه بدهم و مطابق رویاهایم زندگی کنم¸نمیخواهم آنطور زندگی کنم که دیگران میخواهند